Ik ben dus benieuwd naar de resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen en hoop dan toch echt dat er zo snel mogelijk een sterk klimaatsbeleid wordt opgesteld! Daarbij zou ik het zeer waarderen wanneer dat als gevolg heeft dat er geen vergunningen meer worden uitgegeven voor het houden van vervuilende Monstertruck-Shows. Het lijkt me namelijk niet dat die zorgen voor verbeterde sociale cohesie, slechts voor onnodige CO2-uitstoot.

Een korte zoektocht naar artikelen over dit onderwerp doet al het ergste vermoeden: Informatici in het WO geven aan dat het vak informatica beter kan worden afgeschaft. Zo zou het vak een verkeerd beeld geven van wat informatica werkelijk is en daardoor veel potentiële informatica-studenten afschrikken.

Nu kan ik persoonlijk niet oordelen over de verschillen tussen informatica op de middelbare school en op het HBO of WO, maar waarover ik wel kan oordelen is de kwaliteit van het informatica-onderwijs ‘an sich’. En dat niveau is naar mijn mening beneden peil.

Dat komt vooral doordat veel van de dingen die leerlingen leren betrekking hebben op de wereld zo’n tien jaar geleden. Laat er nou net in die tien jaar een enorme vooruitgang op technologisch gebied zijn geweest. Naarmate de informatietechnologie steeds grotere stappen voorwaarts neemt zullen ook scholieren steeds meer en meer gebruik gaan maken van de technische mogelijkheden op dat vlak. Denk maar aan wat de invloed van mobiel internet zal zijn als meer en meer scholieren daar gebruik van gaan maken.

Met andere woorden: de scholieren krijgen steeds meer te maken met moderne informatie-technologie, maar het vak informatica speelt daar niet op in. Om een concreet voorbeeld te noemen: Mijn docent informatica wil ons BASIC leren als programmeertaal. Nu zijn daar programmeurs-argumenten tegen te bedenken, maar ook vanuit het oogpunt van de leerlingen heeft het nadelen om zo’n verouderde taal te leren. BASIC kent bijvoorbeeld geen grafische interface, wat voor programmeurs vaak niet erg is, maar leerlingen hebben het gevoel met een enorm verouderde programmeertaal bezig te zijn en zijn daardoor minder geïnteresseerd. En aan de basis van al het leren moet ergens interesse staan.

Informatica moet dus als vak concreter gebruik gaan maken van de huidige technologische vooruitgang om de interesse van leerlingen te wekken en de lesstof toegankelijker te maken. Zweverigheden moeten ook vermeden worden. In plaats van mensen ‘gewoon HTML’ te laten leren kan het concreter gemaakt worden door mensen bijvoorbeeld een (statisch) ‘weblogje’ te laten opzetten.

Daarnaast denk ik dat het in het geval van informatica niet heel onaardig zou zijn wanneer dat, net als de wiskunde-vakken, opgedeelt zou worden in twéé delen. Een A en een B kant, waarbij de A-kant zich specialiseert in de presentatie van informatie, en de B kant zich bezig houdt met de informatie-opslag. Persoonlijk denk ik dat dat het huidige probleem goed zal oplossen. De mensen die geïnteresseerd zijn in programmeren kiezen – vanzelfsprekend – voor de B kant. De leerlingen die gewoon een ‘computervak’ willen volgen kunnen kiezen voor de A kant, waarbij de meest belangrijke computervaardigheden worden behandelt.

Uiteindelijk denk ik toch dat het informatica-onderwijs op die manier zal moeten veranderen. Er zal les gegeven moeten worden op een concretere manier en een scheiding gemaakt tussen de verschillende doelgroepen, wil informatica op het HBO en WO er niet onder gaan lijden. Maar goed, wie ben ik. Ik ben in al die jaren dat ik informatica volg al wel van de illusie verholpen dat de gemiddelde informaticus (leraren) een fervent internetter is en dus ook weblogs en dergelijke zal lezen. In ieder geval ben ik benieuwd wat het komende decennium met dit vak zal gebeuren, naarmate computers en informatie meer en meer ‘part of our lives’ worden.

Ik ben nooit echt een groot van geweest van 3d-fantasy films (zoals Beowulf). Dat was dus ook mijn gedachte toen ik hoorde dat Avatar een 3d-fantasy was. Naarmate er meer en meer nieuws over de film naar buiten kwam en ik ook hoorde van het enorme budget wat James Cameron ($300 miljoen) tot z’n beschikking had, raakte ik geïnteresseerd. Hoe bestaat het toch dat er zo’n enorm bedrag uitgegeven werd aan een fantasy film? Dat is toch ongehoord!

Maargoed. Als filmproducenten in zee gaan met James Cameron dan moet hij wel een enorm goed idee hebben. Hij staat er namelijk bekend om om z’n films extra lang en extra duur te maken. En de pers-reviews zijn al net zo indrukwekkend als het mega-budget. De film wordt beschreven als ‘absolutely mind-blowing‘ – The Sun, ‘Avatar was phenomenal‘ – Firstshowing etc.

Eigenlijk hoef ik er niet veel meer woorden aan vuil te maken. Ik hoef het verhaal ook niet uit te leggen. Een trailer is ruimschoots voldoende om onder de indruk te raken:

Enige jammere is dat ik persoonlijk niet zou kunnen genieten van de 3d-effecten. Ik kan namelijk geen diepte zien. Maar ik ga ervan uit dat de 2d-versie net zo ‘mind-numbingly’ goed zal zijn. En ‘t mooie is nog dat we ook nog meer mogen verwachten van Cameron. Hij heeft namelijk ook een verhaal liggen voor een tweede en derde film!

Velen zijn van mening dat dit wéér een vorm is van een onderwijsvernieuwing die uiteindelijk gaat zorgen voor een achteruitgang van de onderwijskwaliteit. Daar wil ik het in mijn serie van blogs niet over gaan hebben. Ik wil me puur gaan focussen op de uitwerking van het laptopgebruik op de leerlingen en leraren en de kansen die dat biedt voor het onderwijs.

Om zoveel mogelijk bij het proces betrokken te zijn heb ik me op school aangemeld als Jeugd ICT Coach. Het is de bedoeling dat ik, samen met Tom van der Woerdt, me bezig ga houden met de eventuele problemen die het gebruik van de laptops gaat veroorzaken. Daarbij zijn wij als JIC-ers het eerste aanspreekpunt voor de leerlingen en leraren wanneer die tegen problemen aanlopen. Ik hoop daardoor dat ik veel van de persoonlijke ervaringen van hen kan delen met jullie.

Om te beginnen zal ik eerst maar eens een post wijden aan de keuze voor Apple laptops. Ik ben namelijk van mening dat die nog niet eens zo beroerd is als veel mensen al wel hebben laten merken.

Maar van mij geen artikelen over de nadelen van Google Wave. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de mensen van Google best het systeem overzichtelijker kunnen krijgen. Door bepaalde filter-opties in te bouwen kun je het systeem al vrij makkelijk overzichtelijker maken en de snelheid zelf zullen ze ook wel kunnen verbeteren. Nee, van mij een artikel over hoe ik de toekomst van Google Wave zie, waar gaan we het voor gebruiken – of op z’n minst: waar kunnen we het voor gebruiken?

Real-time support uit Google Wave community

Op internet stijgt het aantal support-community’s al jaren lang, een aantal hebben zich al behoorlijk weten te vestigen, zoals getSatisfaction. Het nadeel van veel van die systemen is dat het delen van informatie in de meeste gevallen beperkt is tot een tekstje en eventuele afbeeldingen. In het geval van support is dat natuurlijk niet ideaal aangezien je iets meer sharing mogelijkheden wilt hebben. Google Wave daarentegen biedt de mogelijkheid om bestanden te delen, daar samen aan te werken en dus aanpassingen snel te kunnen delen. En dat natuurlijk allemaal real-time. Deze filesharing-mogelijkheden maken Wave een goed alternatief voor de huidige support-services. En wanneer de benodigde mogelijkheden (nog) niet ingebouwd zitten in Google Wave, kun je natuurlijk altijd een paar vriendelijke developers vragen om een extensie te creëeren.

Educatie

Hoewel in het onderwijs de ontwikkelingen naar het gebruik van web 2.0-producten traag (of helemaal niet) gaat, denk ik toch dat Google Wave het potentieel heeft een hele belangrijke tool te worden. In tegenstelling tot de andere Google producten kan Google Wave namelijk heel veel dingen in één interface. Ik weet nog goed dat toen ik met een leraar wat gegevens wilde delen over Google Calendar en Docs dat dat al snel op problemen stuitte. Vooral de overschakeling van Docs naar Calendar bleek lastig.  Naarmate Google Wave steeds volwassener zal worden zullen dezelfde functionaliteiten steeds beter ingebouwd kunnen worden.

Een verklarend filmpje. Mail is traag.

Daarnaast is e-mail in het onderwijs nog steeds de meest gebruikte methode van communicatie. Maar e-mail is traag en inflexibel. In een e-mail is het vaak erg lastig om je informatie goed over te brengen. Je kunt namelijk de informatie-opname niet beïnvloeden, wat het inflexibel maakt en na het verzenden van het mailtje zul je moeten wachten op een respons, wat e-mail traag maakt.  Google Wave kan beide problemen oplossen.

Journalistiek/Onderzoek/etc.

Een ander gat waar Google Wave in kan springen is internationale communicatie met als doel het samenwerken aan artikelen, onderzoeken en andere organisatorisch lastige zaken. Veel onderzoekscentra met onderzoekers in meerdere landen zijn nu gebonden aan het gebruik van e-mail en Google Docs en Calendar. Wanneer ze gebruik gaan maken van Wave hebben ze dus de mogelijkheid om al de verschillende kwaliteiten te bundelen in één systeem.

Informatie-overload

Overigens is er één ding waar ik me serieus zorgen over maak bij het gebruik van Google Wave en dat is dat het een enorme informatie-overload kan veroorzaken. Een overschot aan e-mails in je inbox zal erg veel mensen wel bekend voorkomen. Datzelfde gevaar kan Google Wave ook gaan verkrijgen en zelfs verergeren doordat het real-time is. Met e-mail zit er namelijk een tijd tussen het schrijven en versturen van het mailtje en de ontvangst en het antwoord erop. Dat geldt voor Wave natuurlijk niet.

Al met al is Google Wave wél de interessantste web-ontwikkeling in dit jaar en tevens die met de grootste potentie. De mogelijkheden liggen voor het oprapen, maar men moet niet – zoals vaak gebeurt – denken dat Google Wave een wonderproduct is wat het samenwerken ‘automatisch’ makkelijker maakt. Nee, nog steeds zul je het proces van informatie-overdracht zelf in goede banen moeten leiden. Wave maakt het alleen een beetje makkelijker.

Vanaf nu heb ik twee verschillende blogs, de ene is deze: barthoekstra.nl, de andere is mijn Tumbleblog op barthoekstra.com. Door deze blogs beiden gescheiden te houden hoop ik dat ik meer over de onderwerpen kan schrijven die me ook daadwerkelijk aangaan. Ik mag namelijk ook graag stukjes schrijven die gerelateerd zijn aan Nederlandse zaken. Aangezien ik in eerste instantie één adres gebruikte voor mijn ‘internationale’ berichten kon ik die dus niet goed kwijt. Vandaar nu dus de twee verschillende domeinnamen. De reden voor het gebruik van Tumblr als mijn blogging-engine op mijn .com adres is dat Tumblr mij minder lijkt te dwingen om lange posts te schrijven dan Wordpress doet. Het heeft dus voor een groot gedeelte met de interface te maken. Natuurlijk is het Tumblr-klimaat überhaupt minder gericht op het schrijven van lange berichten, maar meer op korte posts, vandaar ‘Tumblr’. Maargoed, de interface van Wordpress werkt er aan mee dat je lange berichten ‘moet’ schrijven.

Al bij het schrijven van dit bericht bleek dat het schrijven in Nederlands me wat persoonlijke dingen betreft nog steeds beter ligt. Laten we dan nu maar hopen dat dat zo blijft. Ondertussen moet ik wel even een methode verzinnen om efficiënt ook mijn Tumbleblog te koppelen aan Wordpress. Het zou namelijk wel interessanter zijn als er íets van interactie tussen beiden mogelijk blijft. Aan de slag dus!